Gleðilegan þriðja í aðventu
Fylgist með á aðventunni þegar starfsfólk Elliðaárstöðvar segir frá jólunum sínum og tengingu við orkuverurnar.
Margrét, leiðtogi vísindamiðlunar og Kúksi kúkur eru hér saman á góðri stundu.
,,Þegar ég var lítil var ég svo heppin að eftir matinn á aðfangadagskvöld fórum við fjölskyldan beint í að opna pakkana. Uppvaskið mátti bíða. En svo kom að því á endanum auðvitað og þegar við vöskuðum upp þá gættum við þess að engin olía færi í niðurfallið í vaskinum. Olía og fita geta nefnilega valdið stíflum í pípunum. Ég passa sérstaklega vel upp á þetta svo að hann Kúksi kúkur vinur minn eigi greiða leið í gegnum lagnakerfið“ segir Margrét
Njótið dagsins og við minnum á síðustu laugardagsopnun fyrir jól 20. desember kl. 13-16
Hlustaðu á ferðalag Kúksa kúks
Höfundur og lesari: Margrét Hugadóttir
„Af stað!“ kallaði Kúksi og skoppaði niður með skólpinu. Hann rann fyrst um vatnslásinn. „Eins gott að það var vatnslás á kósettinu! Annars væri nú aldeilis kúkafýla inni hjá þeim!“ hugsaði Kúksi þegar hann rann eftir lögnum sem lágu í gegnum húsið og undir götuna.
„Hæ, Regn!“ hrópaði hann þegar hann hitti regndropa sem hann kannaðist við. Þau voru stödd í skólplögninni sem var undir götunni. „Eigum við að skella okkur í rússíbana?“ spurði Kúksi Regn. „Ójá“ sagði Regn sem var nýkomin í gegnum rist af götunni niður í fráveitukerfið.
Um leið og hún hafði sleppt orðinu runnu þau inn í dælustöð sem ýtti skólpinu áfram. Þau þeyttust í gegnum dælustöðina og út í lagnirnar og hægðu ekki á sér fyrr en þau voru komin í stóra hreinsistöð. „Baðdagur!“ hrópaði Kúksi sem var farinn að leysast upp. Skólpið rann í gegnum síu sem sigtar í burtu rusl eins og blautþurrkur, sand og fitu. Nú hafði Kúksi sameinast öllum kúkunum, pissinu og hinum í skólpinu. „Mikið er gaman að vera svona öll saman! Eigum við að skella okkur í sjósund“, sagði Kúksi við skólpfélagana.
Um leið og hann sagði þetta rann hann með hreinsaða skólpinu heila fimm kílómetra langa leið eftir lögn sem liggur á hafsbotni. Þegar komið var langt frá landi opnuðust lítil göt á lögnina og skólpið, þar á meðal kúkarnir litlu, seitlaði í litlum dropum út í hafið. Nú var Kúksi farinn að slaka á í öldunum. Hann dreifðist með hafstraumum og varð að næringu og áburði fyrir lífverur í sjónum.
Kannski var það lítil ljósáta eða lítið krabbadýr sem át örðu úr Kúksa? Svo át kannski fiskur þau. En hvað verður svo um fiskinn?
Ferðalag Kúksa kúks er hluti af fræðsluefninu Ósýnilegt verður sýnilegt.